Column van Robert Stoker    

Winter Wonderland

Het is eind november en er ligt er een dun laagje sneeuw op de weilanden, het gevolg is een sprookjesachtige, bijna mystieke sfeer. Gewapend met verrekijker en telescoop loop ik over de Noordermaatweg, een middeleeuws dijkje waarvan je een mooi zicht hebt op de omgeving. Het is nog vroeg in de ochtend, in de verte zie ik een grote groep kieviten richting het zuiden vliegen. Ze trekken met de vorstgrens mee, want in de bevroren bodem kan geen voedsel worden gevonden. Allereerst stop ik bij de waterberging, deze is in het voorjaar aangelegd en dient als tijdelijke opvang van overtollig regenwater uit de duinen. 

Enorm aantal vogels
Opvallend is het enorme aantal vogels die hier vertoeven. Gebroederlijk tussen de grauwe ganzen, zie ik verschillenden eendensoorten. Naast bekende soorten zoals de bergeend en wilde eend, zijn er ook een aantal wintertalingen aanwezig. De wintertaling is de kleinste Europese eendensoort en de naam doet vermoeden dat deze alleen in de winter is te zien. Toch is dit niet zo, de wintertaling is hele jaar door waar te nemen en heeft zelfs gebroed in dit gebied. Behalve door het kleine formaat vallen wintertalingmannen op door de fraaie bruin met groene koptekening en de felgele vlek onder de staart. Nu Koning Winter zijn intrede heeft gedaan, vertrekken de wintertalingen ook spoedig naar het zuiden. Wanneer ik door mijn telescoop het gebied nader bekijk, zie ik langs de slikranden wel vijftig watersnippen. Met het blote oog zijn ze nauwelijks zichtbaar, ze beschikken over een uitstekende camouflage. Met hun lange snavel zijn ze druk op zoek naar wormen en slakken in de bodem. 
Ik besluit om verder te lopen en halverwege de Noordermaatweg ga ik bij een damhek staan en geniet van de zon die over dit landschap schijnt. 

Iets bijzonders gezien?
 “Heb je nog iets bijzonders gezien?”, ik kijk om en Paul van der Linden, boswachter bij PWN en beheerder van dit gebied, stapt uit zijn auto. Ik wijs naar een groep goudplevieren die in de zon mooi goudkleurig oplichten, het lijkt net of dit stukje witte landschap met goud is bedekt.  In de richting van landgoed Marquette zien wij een grote zilverreiger vliegen en schommelt een bruine kiekendief over De Kampen, het uitzicht is werkelijk adembenemend. Het geeft het gevoel dat wij ons bevinden in een levend schilderij, het is niet voor niets dat dit gebied is uitgeroepen tot één van de groene parels van Noord-Holland.