De veldleeuwerik is een onopvallend gekleurde vogel, maar is eenvoudig te
herkennen aan de zang en de manier van vliegen. De vogel stijgt al
zingend op tot grote hoogte, blijft dan cirkelend rondvliegen, om
vervolgens weer naar beneden te vliegen, waarbij de laatste meters met
gesloten vleugels vallend afgelegd worden. Ook in de vlucht worden de
vleugels telkens even gesloten waardoor een typerende vlucht ontstaat.
In de vlucht valt ook de witte achterrand van de vleugels op. De
Veldleeuwerik heeft een voorkeur voor licht pollig grasland waar nog
dode grassprieten van vorig jaar aanwezig zijn. De veldleeuwerik eet
naast insecten ook zaden. Helaas gaat het de laatste decennia niet goed
met de veldleeuwerik en verdwijnt de uitbundige zang langzaam maar
zeker uit de lucht. De aantallen broedende vogels nemen halsoverkop af.
In de jaren 1970 broedden zo'n 500.000 tot 750.000 paren in Nederland.
Dat aantal is bijzonder sterk afgenomen; in de periode 1998 - 2000
werden nog slechts 50.000 tot 70.000 paren vastgesteld. Dat is dus nog
slechts 10% van het aantal veldleeuweriken. Belangrijke oorzaak is het
verdwijnen van mozaïeken van extensieve wei- en hooilanden, in
combinatie met grootschalig maaien in de kuikentijd. 
